Ο γητευτής των πυθώνων

Είναι σπάνιο, ειδικά στην χώρα μας, να συναντήσεις κάποιον που ασχολείται συστηματικά με τα ερπετοειδή και συγκεκριμένα τους πύθωνες. To digital01.gr συνάντησε τον Κώστα που μίλησε για την ιδιαιτερότητα και φροντίδα που χρειάζονται, τις συνθήκες επιβίωσης τους καθώς και την σχέση που αναπτύσσουν με τον άνθρωπο.

Tί έχεις καταλάβει από την επαφή σου όλα τα χρόνια
Στην ουσία στα 19 περίπου, είχα ένα φίλο όπου ήταν και αυτός συλλέκτης γιγαντόσωμων πυθώνων, τα φοβόμουν αρχικά είναι η αλήθεια αλλά αισθητικά μου άρεσαν οπότε μια μέρα στο σπίτι του μιας και βοηθούσα να τα ταΐσουμε, μου έφυγε το άγχος όταν κράτησα το πρώτο και το χειρίστηκα, ύστερα πέρασαν βόες, πύθωνες και κάπως έτσι ξεκίνησα να συντηρώ ερπετά.



Στην Ελλάδα ένας τρόπος για να έρθεις σε επαφή με αυτά τα ζώα είναι να τα αγοράσεις αφού δεν υπήρχαν άλλα για να τα δεις από πριν, ξεκίνησα να συντηρώ εδαφόβιους, δενδρόβιους βόες και πύθωνες, μικρούς και μεγάλους και κατέληξα στο είδος το οποίο συντηρώ αποκλειστικά και είναι ο δικτυωτός πύθωνας. Το μεγαλύτερο φίδι εν ζωή, το πιο μακρύ, το πιο βαρύ και στην ουσία ο πιο έξυπνος πύθωνας αφού είναι γρήγορος. Έχει ένα ενδιαφέρον που σε ιντριγκάρει μέρα με την μέρα, κρατώντας το. Εκτός από το πως μοιάζει περισσότερο με ενδιαφέρει ο τρόπος που λειτουργεί ο χαρακτήρας του, η ιδιοσυγκρασία του.
»Είναι ζώα που θέλουν αρκετή ησυχία» θα τονίσει ο Κώστας καθώς τον ρωτάμε για την σχέση που μπορεί να έχει ο άνθρωπος μαζί τους.
Ένα μικρό ζώο αρχίζεις σιγά-σιγά να το χειρίζεσαι έτσι ώστε όταν γίνει τεράστιο να είναι πιο εξοικειωμένο με τον χειρισμό του ανθρώπου.

Υπάρχει κάποιος κίνδυνος παρά το γεγονός της εξοικείωσης με τον άνθρωπο;

Φυσικά, είναι κυνηγοί- δολοφόνοι της φύσης, δηλαδή αν ξέρει να κάνει κάτι καλά ένας πύθωνας είναι να σκοτώνει. Ο λόγος που σκοτώνει είναι καθαρά για επιβίωση. Ένα ερπετό θα σκοτώσει για να τραφεί και όχι για να το αφήσει. Είναι μοναχικά πλάσματα χωρίς φίλους.

 

Ρωτάω τι γίνεται στην Ελλάδα και κατά πόσο ασχολούνται σε επίπεδο διοργάνωσης κάποιας έκθεσης και η απάντηση έρχεται να εστιάσει ότι »στην Ευρώπη και την Αμερική είναι πιο εξοικειωμένοι, έχουν pet trade εκθέσεις που γίνεται και μαζεύεται κόσμος, εκεί γίνονται και αγοραπωλησίες και συνήθως προσελκύουν και από τον υπόλοιπο πλανήτη pet shopers , collectors, εκτροφείς. Στην Ελλάδα έχουμε αρκετούς συλλέκτες είναι η αλήθεια απλά λόγω της κρίσης τα τελευταία χρόνια επικεντρώνονται σε πιο οικονομικά ζώα.

Ένα ζώο για να πουληθεί και όπως ορίζουν οι κανόνες πρέπει να προέρχεται από αναπαραγωγή σε αιχμαλωσία, δηλαδή να μην είναι πιασμένο από τη φύση παράνομα, wild caught αν και υπάρχουν χώρες που εξάγουν επίσημα,προτιμάμε και είναι θεμιτό να πωλούνται γεννημένα σε αιχμαλωσία καθώς με αυτό τον τρόπο δεν επηρεάζεις τους άγριους πληθυσμούς. Από την άλλη όμως, για να γίνω και δικηγόρος του διαβόλου, είναι αναγκαστικό και υποχρεωτικό κάποιοι collectors να έχουν και κάποια ζώα που δεν επιτρέπεται. Με την έννοια ότι αν υπάρχει πάθος, αγάπη και σκοπός όπως να βρίσκεται στα όρια της εξαφάνισης, ένας εκτροφέας ή collector μπορεί να το αναπαραγάγει σε μεγαλύτερα νούμερα και έτσι να σωθεί στην ουσία το είδος. Το λαθρεμπόριο δεν είναι σωστό αλλά υπάρχουν κάποιες συνθήκες ώστε να συντηρηθεί το είδος, αφού καταστρέφονται τα οικοσυστήματα τα ζώα αυτά δεν θα μεταναστεύσουν και θα καταστραφούν εκεί.

Όλοι όσοι έχουμε ερπετά σπίτια μας θέλουμε να υπάρχουν και στην φύση, από την άλλη όμως ένας δικτυωτός πύθωνας έχει 95% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνει πριν καν ενηλικιωθεί, από τα 100 ζώα που θα γεννηθούν, μόνο τα 5 θα καταλήξουν ανήλικα και θα ζευγαρώσουν κατ`επέκταση.
Όσο μπλέκουμε με τα ζώα καταλήγουμε να διαβάζουμε περισσότερο κλιματολογικές συνθήκες για το κάθε ζώο έτσι ώστε να καταλήξουμε και ποιες είναι οι ανάγκες του σε αιχμαλωσία, δηλαδή για συντηρήσεις ένα χοντρό πύθωνα για παράδειγμα, ένα ινδονησιακό δενδρόβιο είδος, που υπάρχει και στην Αυστραλία, χρειάζεσαι στην ουσία πολύ μεγάλη υγρασία, δηλαδή ζουν σε τμήματα με πολύ πυκνή βλάστηση. Ανάλογα με το κάθε είδος υπάρχουν και οι ανάλογες απαιτήσεις, θερμοκρασίας και υγρασίας.
Ανάλογα με το αν είναι δενδρόβιο, εδαφόβιο αυτό καθορίζει το μέγεθος και το σχήμα του κλουβιού. Ένα εδαφόβιο δεν χρειάζεται κλουβί με ύψος αλλά επιφάνεια, πάτωμα στην ουσία.
Ένα δενδρόβιο χρειάζεται ύψος και μερικά κλαδιά για να μπορεί να κάνει thermal regulation, η θερμοκρασία του να είναι από 25-31 βαθμούς Κελσίου. έτσι ώστε να διαλέγει ανάλογα με την κατάσταση που βρίσκεται.  Η εκτροφή σε συνθήκες αιχμαλωσίας πέρα από την αναπαραγωγή, για παράδειγμα το αλμπίνο φίδι έχει έλλειψη μελανίνης και μπορούμε να συνδυάσουμε διαφορετικά χρωματικά είδη από άλλα φίδια και να δημιουργήσουμε κάποια ζώα man made,από ανθρώπους φτιαγμένα, τα οποία δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν στη φύση και παράλληλα είναι πολύ όμορφα.


Στον δικτυωτό ριγωτό πύθωνα μπορείς να συνδυάσεις ένα μορφικό που λέγεται super tiger και είναι λίγο πιο stripe, ριγωτό, με το αλμπίνο και να δημιουργήσεις ένα αλμπίνο super tiger. Είναι σε αρκετά νηπιακό επίπεδο αν το συγκρίνουμε με Ευρώπη και Αμερική όμως ακόμα στην Ελλάδα.


Από τα forum,facebook και sites μπορεί να βρεις πηγές που θα μπορούσες να προμηθευτείς και κάποια ζώα από κάποιον importer-exporter. Βοηθούν να μεταδοθεί η γνώση και έφεραν σε επαφή όλο το διαδικτυο ανθρώπους από όλα τα μήκη του πλανήτη και μπορούμε και ανταλλάσουμε απόψεις. Υπάρχει ένα feedbak άμεσα ανάμεσα και για κάποιον που είναι εκτός του χώρου, μπορεί να γίνει θελκτικό.

Ένας νορμάλ δικτυωτός πύθωνας μπορεί να πουληθεί και 80 ευρώ, κάποιο άλλο μορφικό φτάνει και στα 25.000 ευρώ» καταλήγει αναφέροντας την διαβάθμιση, σε όλο το εύρος τιμών, ανάλογα με την σπανιότητα και διάθεσή του, το πόσο εύκολα μπορεί να ζευγαρωθεί καθορίζει και την τελική τιμή πώλησης στο εμπόριο.»